ตำนานที่ยังคงเดินทาง
เรื่องพระสุธน–มโนห์รามีรากจากสุธนชาดกในปัญญาสชาดก และได้รับการตีความใหม่ผ่านวรรณกรรม เพลง การร่ายรำ และการละครในแต่ละภูมิภาคของไทย ผลงานนี้สานต่อธรรมชาติของเรื่องที่เติบโตผ่านการสร้างสรรค์มาโดยตลอด
01 / แนวคิด
รากที่มั่นคง
เติบโตอย่างอิสระ
สำหรับไกวัล กุลวัฒโนทัย วัฒนธรรมไทยเป็นต้นทางของการสร้างสรรค์ที่มีชีวิต มโนห์ราชวนตั้งคำถามว่า ตำนานที่เดินทางมาหลายยุคสมัยจะมีรูปร่างและเสียงอย่างไรในศตวรรษที่ 21
การพบกันของภาษาเสียง
เทคนิคการประพันธ์และการเรียบเรียงเสียงวงแบบตะวันตกมาพบกับภาษา ทำนอง จังหวะ สีสัน และวิธีคิดของดนตรีไทย ภายใต้แนวคิด ‘ผสมผสานโดยไม่สูญเสียราก’ เพื่อสร้างภาษาใหม่ที่องค์ประกอบของทั้งสองวัฒนธรรมอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นธรรมชาติ
ความรักและอิสรภาพ
มโนห์ราเป็นสิ่งมีชีวิตที่บินได้ แต่เมื่อเข้าสู่โลกมนุษย์กลับสูญเสียปีก พระสุธนจึงต้องเรียนรู้ว่าความรักมิใช่การครอบครอง การยอมให้นางเป็นอิสระ และการที่นางเลือกเดินทางกลับมาหากัน คือหัวใจของเรื่อง
เสียงของหมู่มนุษย์
คณะนักร้องประสานเสียงเป็นทั้งประชาชน ธรรมชาติ ความกลัว สงคราม ความทรงจำ และเสียงภายในจิตใจตัวละคร คำว่า Choral Opera จึงหมายถึงละครที่เสียงของหมู่มนุษย์เป็นหนึ่งในตัวละครสำคัญ
รากที่แข็งแรง ทำให้กิ่งก้านเติบโตออกไปได้ไกล
เรียบเรียงจากแนวคิดของไกวัล กุลวัฒโนทัย · สิงหาคม 2569